مهستی

کسانی که در خاطره‌ها زنده بمانند، هرگز از بین نمی‌روند

زندگینامه و دستاوردها

خدیجه دَدِه‌بالا یا افتخار دَدِه‌بالا (۲۵ آبان ۱۳۲۵ – ۴ تیر ۱۳۸۶) که با نام هنری مهستی شناخته می‌شد، خوانندهٔ موسیقی سنتی و پاپ ایرانی بود. او در طول بیش از چهار دهه فعالیت بیش از ۲۰۰ ترانه اجرا کرد. مهستی دارای گسترهٔ صوتی متزوسوپرانو بود.

مهستی با نام اصلی خدیجه دده‌بالا یا افتخار دده‌بالا در ۲۵ آبان ۱۳۲۵ در تهران، خیابان ایران (خیابان عین‌الدوله)، زاده شد. پدر وی محمد دده‌بالا که متولد روستای دده‌بالا از توابع شهر تبریز بود و مادرش زینب بلغاری از ثروتمندان اهل رشت بود. او خواهر هایده، یکی از خوانندگان سرشناس ایرانی بود.

او ابتدا توسط اکبر گلپایگانی کشف شد و در ۱۸ سالگی نیز با پرویز یاحقی آشنا شد و در سن ۲۰ سالگی اولین اجرای خود به نام «آنکه دلم را برده خدایا» (گل‌های رنگارنگ شماره ۴۲۰) را منتشر کرد که در مقام شوشتری اجرا شده بود. وی کمی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ از ایران خارج شد.

ابتدا به لندن و سپس برای همیشه به ایالات متحده آمریکا رفت و تا زمان درگذشت در شهر سانتاروزا زندگی می‌کرد. بیشتر آثاری که او پس از انقلاب اجرا کرد در قالب ترانه‌های پاپ، سنتی و مردمی هستند.

مهستی خواهر کوچک‌تر هایده، خوانندهٔ ایرانی بود. پرویز یاحقی استعداد خوانندگی او را در نوجوانی کشف کرد.

تاریخ تولد: 1325/08/25. تاریخ درگذشت: 1386/04/04. محل دفن: گورستان وست‌وود.

سیر زندگی در یک نگاه

1325

تولد

مهستی در تاریخ 1325/08/25 متولد شد.
1357

آغاز مسیر حرفه‌ای

شروع کار مهستی در سن 19 سالگی در برنامهٔ گل‌ها شمارهٔ 420 و با خواندن ترانه‌ای به نام آن که دلم را برده خدایا ساختهٔ بیژن ترقی در سبک موسیقی سنتی ایرانی بود اما پس از طی زمان و همراه با گرایش عمومی برای موسیقی پاپ به‌خصوص در دوران پس از انقلاب 1357، آهنگ‌هایی نیز در این سبک اجرا نمود.
1384

در سال 1384 میلادی، آکادمی جهانی هنر، ادبی...

در سال 1384 میلادی، آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه از وی برای بیش از 40 سال فعالیت در زمینهٔ موسیقی سنتی ایرانی و مردمی و پاپ ایرانی تقدیر به عمل آورد و به وی نشان شیر طلایی اهدا گردید.
1386

درگذشت

مهستی در تاریخ 1386/04/04 درگذشت.
1386

خاکسپاری

پیکر مهستی در گورستان وست‌وود به خاک سپرده شد.
1402

رویداد مهم حرفه‌ای

شادمهر عقیلی در سال 1402 ترانهٔ‌ای را به‌نام تماشا با صدا و آهنگسازی خود منتشر کرد و اینگونه عنوان کرد که این ترانه از کارهایی بوده که برای مهستی ساخته بوده است، اما به‌دلیل بیماری و فوت زود هنگام او به مرحله ضبط نرسید، کمی بعد از انتشار این ترانه به‌وسیله استفاده از فناوری هوش مصنوعی این ترانه با صدای مهستی پخش شد.

گالری تصاویر خاطرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *