کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
قیصر امینپور (۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ – ۸ آبان ۱۳۸۶) نویسنده و شاعر ایرانی بود. او یکی از شاعرانِ تأثیرگذار در دورهٔ انقلاب اسلامی و منتخب هفتمین همایشِ چهرههای ماندگار در سال ۱۳۸۷ است. او برگزیدهٔ نخستین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر در بخشِ آئینی بود.
قیصر امینپور در ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ در روستای گُتوَند (شهرستان امروزی، که آن زمان از توابع شهرستان شوشتر محسوب میشد) به دنیا آمد. دوره راهنمایی و متوسطه را در مدرسهٔ راهنمایی دکتر معین و آیتالله طالقانی در دزفول گذراند و در سال ۱۳۵۷ در رشتهٔ دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد، ولی پس از مدّتی از تحصیل در این رشته انصراف داد. قیصر امینپور، در سال ۱۳۶۳ بارِ دیگر، اما در رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند و در سال ۱۳۷۶ از پایاننامهٔ دکترایِ خود با راهنماییِ محمّدرضا شفیعی کدکنی با عنوان «سنّت و نوآوری در شعرِ معاصر» دفاع کرد.
از وی در زمینههایی چون شعر کودک و نثر ادبی، آثاری منتشر شده است: طوفان در پرانتز (نثر ادبی، ۱۳۶۵) منظومهٔ ظهر روز دهم (شعر نوجوان، ۱۳۶۵)
امینپور را میتوان یکی از چندین شاعر برجستهٔ پس از انقلاب ۵۷ دانست. پایاننامهٔ وی در سال ۱۳۸۳ و از سویِ انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.
او در سال ۱۳۵۸، به همراه سید حسن حسینی از جمله شاعرانی بود که در شکلگیری و استمرار فعالیتهای واحدِ شعر حوزه هنری تا سال ۱۳۶۶ تأثیرگذار بود. وی طی این دوران؛ مسئولیتِ صفحهٔ شعرِ هفتهنامهٔ سروش را بر عهده داشت.
تاریخ تولد: 1338/02/02. تاریخ درگذشت: 1386/08/08. در منابع عمومی، محل دفن بهصورت دقیق ثبت نشده است.
