عباس عطار (۹ فروردین ۱۳۲۳ – ۵ اردیبهشت ۱۳۹۷) عکاس ایرانی بود. او دانش‌آموخته رشته مطبوعات و ارتباطات در انگلستان بود و در دهه ۱۹۷۰، به دلیل روزنامه‌نگاری در بیافرا، ویتنام و آفریقای جنوبی و مقالات گسترده خود در مورد ادیان در سال‌های بعد، شناخته شد. وی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳، عضو سیپا پرس، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰ عضو گاما بود و در ۱۹۸۱ به مگنوم فوتوز (آژانس عکس مگنوم) پیوست و در ۱۹۸۵ عضو تمام وقت مگنوم شد؛ او همچنین از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ رئیس دوره‌ای مگنوم بود.

سال ۱۹۵۲ به همراه خانواده‌اش، وقتی ده ساله بود، از ایران مهاجرت کرد. در عکسی خانوادگی که بدرقه کنندگان خانواده عطار از او و پدر، مادر و سه برادرش گرفته‌اند عباس ده ساله، دوربین عکاسی بر گردن آویخته است. چهار سال بعد اولین عکس‌هایش را در ۱۴ سالگی، در زمان استقلال الجزایر گرفت.

از سال ۱۳۴۹ پس از پایان تحصیلاتش در رشته ارتباطات در بریتانیا حرفه عکاسی را آغاز کرد. در ۲۶ سالگی، عکس‌هایش در مجلات جهان به چاپ رسید؛ عکس‌هایی با قالب سیاسی و اجتماعی.

از جنگ‌ها و انقلاب «بیافرا» در آفریقا تا بنگلادش و ویتنام و خاورمیانه و شیلی و آفریقای جنوبی، همراه با روایتی از آپارتاید.از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹ «عباس» از پشت دوربین عکاسی‌اش به انقلاب اسلامی ایران نگریست و لحظات به‌یادماندنی ایرانی‌ها را روی کاغذهای عکاسی ماندگار کرد و همان‌طور که خودش گفت برای تاریخ عکس گرفت. در ۱۹۶۱، پس از آنکه عکس‌هایش جهانی شد، به آژانس عکس «مگنوم» پیوست.

تاریخ تأسیس «مگنوم» به ۱۹۴۷ بازمی‌گشت؛ آژانسی که عکاس مشهور فرانسوی «هنری کارتیه برسون» به همراه «رابرت کاپا» و چند عکاس جنگ تشکیل دادند که برای ثبت وقایع سیاسی و اجتماعی جهان گرد هم آمده بودند؛ زمانی که عباس، ۳سال بیشتر نداشت. سال‌ها بعد، یعنی در ۵۴ سالگی (از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱)، رئیس دوره‌ای آژانس عکس «مگنوم» شد.

تاریخ تولد: 1323/01/09. تاریخ درگذشت: 1397/02/05. در منابع عمومی، محل دفن به‌صورت دقیق ثبت نشده است.