داریوش شایگان (۴ بهمن ۱۳۱۳ – ۲ فروردین ۱۳۹۷) فیلسوف، هندشناس، نویسنده و شاعر ایرانی بود. بیشتر نوشته‌های شایگان به زبان فرانسوی و در حوزهٔ فلسفه تطبیقی است. نوشته‌های فرانسوی وی در کتاب‌های درسی فرانسه چاپ می‌شود.

داریوش شایگان در ۴ بهمن ۱۳۱۳ در تبریز زاده شد. پدرش بازرگان شیعه تبریزی متمول و مادرش سنی مذهب و از اهالی گرجستان بود. مادر و خاله شایگان به زبان گرجی و پدر و مادر شایگان به ترکی آذربایجانی با یکدیگر صحبت می‌کردند.

داریوش شایگان در طول دوران فعالیت خود کتاب‌های بسیاری را تألیف و ترجمه کرد که بیشتر آنها در ایران نیز چاپ شده‌اند: ادیان و مکتب‌های فلسفی هند، در باب جریان‌های فکری و دینی هند از دوره ودایی تا عصر حاضر (۱۳۴۶: در ۲ جلد) بت‌های ذهنی و خاطره‌های ازلی، مجموعه مقالات و خطابه های در دانشگاه هاروارد (۱۳۵۵)

در سال ۲۰۰۴، برای رمان سرزمین سراب‌ها برندهٔ جایزهٔ ادبی آسیا از سوی انجمن نویسندگان فرانسوی‌زبان شد. در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، جایزه بزرگ فرانکوفونی به او تعلق گرفت. در سال ۲۰۱۶ نشان لژیون دونور فرانسه با امضای فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه، در سفارت فرانسه در تهران به داریوش شایگان اعطا شد.

شایگان از مهم‌ترین نظریه‌پردازانِ تطابق‌پذیری فرهنگی جهان شرق و غرب بود و در آثار خود تلاش می‌کرد زمینه‌های مشترک تاریخی، اجتماعی و فرهنگی میان تمدن ایرانی و تمدن اروپایی را بازیابی کند. دایه شایگان نیز روس بود و با او به زبان روسی حرف می‌زد.

تاریخ تولد: 1313/11/04. تاریخ درگذشت: 1397/01/02. محل دفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا، بهشت زهرا تهران.