احسان‌الله یارشاطر (۱۴ فروردین ۱۲۹۹ – ۱۰ شهریور ۱۳۹۷) نویسنده و تاریخ‌نگار ایرانی بود. او بنیان‌گذار و سرویراستار دانشنامهٔ ایرانیکا، بنیان‌گذار مرکز مطالعات ایران‌شناسی و استاد بازنشستهٔ مطالعات ایرانی در دانشگاه کلمبیا بود. یارشاطر دانش‌آموختهٔ دورهٔ دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران و نیز دانش‌آموختهٔ دورهٔ دکترا زبان‌شناسی ایرانی در دانشکدهٔ مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن بود.

احسان‌الله یارشاطر در ۱۲ فروردین ۱۲۹۹ برابر با ۱ آوریل ۱۹۲۰ میلادی در یک خانوادهٔ بهایی اهل کاشان در همدان زاده شد. (در قدیم بهاییان کاشان و همدان مراوده داشتند) او خردسالی تا شش سالگی در همدان زندگی کرد. پدرش «هاشم»، بازرگانی بود که به امور دنیوی توجه نداشت و حواسش مشغول مذهب بود.

او از شاگردان ایرانیِ والتر هنینگ و مری بویس به‌شمار می‌آید. او نخستین ایرانی است که پس از جنگ جهانی دوم در ایالات متحده آمریکا به مرتبهٔ استادی رسید.

از آغاز دهه ۱۹۷۰ میلادی نزدیک به ۴۰ ویراستار و ۳۰۰ نویسنده از سراسر آمریکا، اروپا و آسیا با یارشاطر همکاری داشته‌اند. یارشاطر ویراستاریِ مجلد سوم از تاریخ ایران کمبریج را هم بر عهده داشته و سرویراستار شانزده جلد کتاب تاریخ ادبیات فارسی است.

یارشاطر در سال ۲۰۱۵ جایزه بیتا را دریافت کرد. مادرش «روحانیه میثاقیه» ( از خانواده میثاقیه) در زمان خود زنی مترقی بود.

تاریخ تولد: 1299/01/14. تاریخ درگذشت: 1397/06/11. در منابع عمومی، محل دفن به‌صورت دقیق ثبت نشده است.