کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
پارسا پیروزفر (زادهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۵۱) بازیگر، کارگردان تئاتر و نمایشنامهنویس ایرانی است. او فعالیتش را در اوایل دههٔ ۱۳۷۰ با نقشی کوتاه در پری (۱۳۷۳) ساختهٔ داریوش مهرجویی آغاز کرد. او در سال ۱۳۸۲ نقش سربازی را در اشک سرما ایفا کرد و برای بازی در نقش یک معتاد در مهمان مامان ساختهٔ مهرجویی، نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.
پارسا پیروزفر در ۲۲ شهریور ۱۳۵۱ در تهران زاده شد. او دارای مدرک کارشناسی نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشآموخته رشته بازیگری از آکادمی هنرهای نمایشی حمید سمندریان است. علاقهمندی اش به نقاشی سبب شد تا در طی سالهای ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹، هنگامی که او در مقطع تحصیلی دبیرستان و در رشته ریاضی و فیزیک مشغول به تحصیل بود، به خلق داستانهای مصور بپردازد.
برنده تندیس بهترین بازیگر مرد درام از بیست و سومین جشن دنیای تصویر (حافظ) برای بازی در سریال در انتهای شب (۱۴۰۳) برنده تندیس زرین بهترین بازیگر مرد در بخش بینالملل برای بازی در تئاتر ماتریوشکا در سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر /۱۳۹۵ برنده تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد درام تلویزیونی از دوازدهمین جشن دنیای تصویر (حافظ) برای بازی در سریال در چشم باد / ۱۳۸۹
او نقش اصلی مجموعهٔ تاریخی در چشم باد (۱۳۸۸–۱۳۸۹) و مجموعهٔ درام یاغی (۱۴۰۱) را بازی کرده است و برای بازی در مجموعهٔ در انتهای شب (۱۴۰۳) برنده جایزه حافظ بهترین بازیگر مرد درام شد. پیروزفر مولوی را در فیلم زندگینامهای پرفروشِ مست عشق (۱۴۰۳) به تصویر کشید.
بعد از اتمام مقطع تحصیلی دبیرستان در رشته ریاضی و فیزیک در سال ۱۳۶۹، پیروزفر تحصیلات خود را در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ادامه داد، منزلی که نخستین تجربههای بازیگری تئاتر خود را نیز از صحنه نمایش آنجا آغاز نمود. از دغدغههای او همچنین همواره صدا بوده است و زمانی را نیز از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ به صداپیشگی پرداخته است.
تاریخ تولد پارسا پیروزفر: 1351/06/22.