کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
محسن نامجو (زادهٔ ۱۴ اسفند ۱۳۵۴) موسیقیدان، خواننده، نوازنده، نویسنده و بازیگر ایرانی است که بیشتر شهرت او به دلیل استفاده از شعر فارسی و عناصر موسیقی ایرانی در قالب موسیقی مدرن است. از آثار او میتوان به آلبومهای «ترنج»، «جبر جغرافیایی» و «مطنطن» اشاره کرد. نامجو موسیقی ایرانی را از اساتیدی همچون نصرالله ناصحپور در دانشکدهٔ هنرهای زیبا آموخت و پس از ترک تحصیل از دانشگاه به موسیقی تلفیقی روی آورد.
محسن نامجو آموزش موسیقی را از جوانی با نتخوانی و آواز آغاز کرد و سپس ردیف موسیقی ایرانی را ابتدا نزد رضا شاکری و سپس نصرالله ناصحپور آموخت. وی به گفتهٔ خودش، در ۱۷ سالگی نواختن سهتار را نزد فرامرز شکرخواه فرا گرفته است و پس از سپری کردن دوران دبیرستان در رشتهٔ تئاتر در دانشکده سینما تئاتر (هنرهای دراماتیک سابق) پذیرفته شده ولی برای تحصیل در رشتهٔ موسیقی به دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت. او در نهایت به دلیل عدم رضایت، دانشگاه را رها کرد و فعالیت خود را به شکل تجربی و غیرآکادمیک ادامه داد.
نامجو، کارش را در دنیای موسیقی حرفهای با نواختن ساز و خوانندگی برای فیلم تخته سیاه سمیرا مخملباف آغاز کرد. بعد از آن هم در ساخت موسیقی فیلمهای دیگری از جمله، برای آمدنت دعا میکنم، حفره، اقوام، در سه ثانیه اتفاق افتاد و مرگ همکاری کرد. علاوه بر این در موسیقی تئاتر هم هشت اثر توسط او ساخته شده است.
او فعالیت خود را در نیمهٔ دوم دهه ۷۰ آغاز کرد و در دههٔ ۸۰ به شهرت رسید. آثار او بهخاطر آشناییزدایی، دستکاری عمدی در نواهای سنتی و آمیختن عناصر متضاد مورد توجه قرار گرفت.
در آغاز، آثار او بدون مجوز رسمی منتشر میشد، تا اینکه او در سال ۱۳۸۶، «ترنج» نخستین آلبوم رسمی خود را منتشر کرد. نامجو در سال ۱۳۷۹ باید به سربازی میرفت و به گفته خودش سربازی دوره استراحت ذهنی وی و همچنین دوران شکوفاییاش بوده است.
تاریخ تولد محسن نامجو: 1355/05/28.