کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
ابوالفضل جلیلی (زاده ۱۳۳۶ در ساوه) کارگردان، فیلمنامهنویس و تدوینگر ایرانی است. اکثر فیلمهای وی توسط جشنوارههای بینالمللی تحسین شده است و همچنین در ایران مورد سانسور قرار گرفته یا نمایش داده نشده است. فیلمهای او، غیرتجاری هستند و معمولاً به مسائل اجتماعی، بهویژه مسائل مربوط به نوجوانان میپردازند.
جلیلی نخستین فیلم آماتوری خود را در ۱۶ سالگی ساخت. وی در میانه دهه پنجاه، تحصیلات خود در رشته کارگردانی و بازیگری در دانشکده هنرهای دراماتیک را ناتمام گذاشت. از سال ۱۳۵۲ فعالیت در سینمای آزاد را آغاز کرد.
جلیلی با فیلم گال در سال ۱۳۶۷ گام بلندی به جلو برداشت. موضوع فیلم دربارهٔ زندگی نوجوانان بزهکار در دارالتأدیب بود که در آن سال و زمانه مشابه آن در سینما ساخته نشده بود. او این فیلمها و فیلمهای بعدیاش را با کودکان و نوجوانان و بازیگران غیرحرفهای ساخت و به همین لحاظ قائل به برقراری رابطه عمیق با نابازیگران است تا بتواند استعدادهای نهفته آنها را در موقع فیلمبرداری کشف کند.
برنده قرقاول طلایی جشنواره فیلم کرالا، ۲۰۰۸ برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم رم، ۲۰۰۷ نامزد جایزه بزرگ جشنواره بینالمللی فیلم توکیو، ۲۰۰۷
جلیلی از سال ۱۳۵۹ با ساختنِ فیلم مستند کارش را در تلویزیون آغاز کرد و نخستین فیلم سینمایی خود را با نام میلاد، در سال ۱۳۶۲ نویسندگی و کارگردانی کرد. او در جشنواره فیلم ونیز با تام هنکس هم صحبت شد ولی او تام هنکس را نمیشناخت.
تاریخ تولد ابوالفضل جلیلی: 1336/04/08.