کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
امیر نادری (زادهٔ ۷ خرداد ۱۳۲۴) فیلمساز و نویسندهٔ ایرانی است. او از کارگردانانِ برجستهٔ موج نوی سینمای ایران است. نادری از کودکی در سالن سینما و تئاتر کار میکرد و با دیدن فیلم و نمایش، خواندن نقد فیلم و معاشرت با منتقدان، بهطور خودآموخته وارد دنیای سینما شد.
پدرش پیش از تولّدِ او مرد و مادرش را نیز در ششسالگی از دست داد. با برادر بزرگترش تحت سرپرستی خالهاش زندگی کرد. کارهایی مانند تخمهفروشی جلوی سینما، کنترلچی سالن سینما و آپاراتچی سینما را در آبادان تجربه کرد.
در سال ۲۰۰۶ موزه ملی سینما در تورین ایتالیا به بزرگداشت امیر نادری و بررسی کارهای او با نمایش فیلمها و عکسهایش پرداخت. در سال ۲۰۰۸ به مناسبت سیامین سال برگزاری جشنواره فیلم سه قاره نانت، از امیر نادری و کارگردانهای دیگری که دوبار بالنطلایی این جشنواره را بردهاند تقدیر شد. فیلمهای انتظار، دونده و آب، باد، خاک در بزرگداشت نادری نمایش داده شد.
برنده جایزه بهترین کارگردانی برای فیلمهای تنگنا و تنگسیر از ششمین جشنواره فیلم سپاس ۱۳۵۳ برنده جایزه ویژه هیئت داوران برای فیلم انتظار از جشنواره فیلم کن ۱۹۷۴ [نیازمند منبع] (جایزهی ویژه هیئت داوران کن در ۱۹۷۴ به فیلم داستانهای عشقی هزار و یک شب پازولینی تعلق گرفته است) برنده جایزه پلاک طلای برای فیلم انتظار از جشنواره فیلم جزایر ویرجین ۱۹۷۵
در ابتدا به عنوان عکاس در چند فیلم مهم سینمای ایران کار کرد. در سال ۱۳۵۰ اولین فیلمش خداحافظ رفیق را کارگردانی کرد.
تاریخ تولد امیر نادری: 1325/05/24.