کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
هوشنگ گلشیری (۲۵ اسفند ۱۳۱۶ – ۱۶ خرداد ۱۳۷۹) نویسندهٔ ایرانی و سردبیر مجلهٔ کارنامه بود. مورّخان ادبی وی را از تأثیرگذارترین داستاننویسان معاصر زبان فارسی دانستهاند. گلشیری کارش را با آموزگاری در روستاها و سپس در اصفهان آغاز کرد.
گلشیری به تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۱۶ در اصفهان به دنیا آمد. در کودکی همراه با خانواده به آبادان رفت. خود وی دوران زندگی خود در آبادان را در شکلگیری شخصیت خود بسیار مؤثر میدانست.
در سال ۱۳۶۸، در اولین سفر به خارج از کشور پس از انقلاب برای سخنرانی و داستانخوانی به هلند (با دعوت سازمان آیدا)، و شهرهای مختلف انگلستان و سوئد رفت. در سال ۱۳۶۹ نیز برای شرکت در جلسات خانهٔ فرهنگهای جهان در برلین به آلمان سفر کرد. در این سفر در شهرهای مختلف آلمان، سوئد، دانمارک و فرانسه سخنرانی و داستانخوانی کرد.
جایزهٔ صلح اریش ماریا رمارک در سال ۱۳۷۸ جایزهٔ لیلیان هلمن/ دشیل همت در سال ۱۳۷۶
او با نگارش رمان کوتاه شازده احتجاب در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی به شهرت فراوانی رسید. این کتاب را یکی از قویترین داستانهای ایرانی خواندهاند.
تاریخ تولد: 1315/12/25. تاریخ درگذشت: 1379/03/16. محل دفن: امامزاده طاهر، کرج، ایران.