خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی (۱ فروردین ۱۳۰۳ – ۲۱ مهر ۱۳۸۹) که با نام هنری مَرضیه شناخته می‌شد، خوانندهٔ ایرانی بود. او از سال ۱۳۲۱ فعالیت هنری خود را آغاز کرد و با آثار مطرحی مانند سنگ خارا، رفتم که رفتم، می‌گذرم تنها و ساغر شکسته به عنوان یکی از مطرح‌ترین خوانندگان سنتی شناخته شد. او پس از انقلاب ۵۷ در ایران ماند و سال‌ها اجازه فعالیت پیدا نکرد.

خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی با نام هنری مرضیه در ۱ فروردین ۱۳۰۳ در تهران زاده شد. پدرش، سید حسن مرتضایی و مادرش، ربابه، از افراد هنردوست بودند. در خانواده و اقوام او هنرمندانی از قبیل مجسمه‌ساز، نقاش و مینیاتوریست و موسیقی‌دان بودند.

مرضیه از سال ۱۳۷۰ عضو شورای ملی مقاومت که سخنگوی سازمان مجاهدین خلق ایران محسوب می‌شود بود. پس از سقوط صدام حسین، مرضیه مدت ۱۰ روز در مرز عراق و اردن سرگردان بود تا سرانجام موفق شد از این کشور خارج شود و به اروپا برود. وی در سال ۱۳۷۳ پس از دیدار با مریم رجوی، پیوستن خود را به شورای ملی مقاومت ایران اعلام کرد.

درنهایت وی در ۲۶ مرداد ۱۳۷۳ از ایران خارج شد و به عضویت شورای ملی مقاومت ایران درآمد. او پس از آن با حمایت این سازمان به اجرای چندین کنسرت و موسیقی حماسی پرداخت.

مرضیه در سال ۱۳۸۹، بر اثر سرطان استخوان در پاریس درگذشت. وی در هنرستان موسیقی تحصیل کرده است.

تاریخ تولد: 1303/01/02. تاریخ درگذشت: 1389/07/21. محل دفن: اور سور اواز.