کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
شَهرنوش پارسیپور (زادهٔ ۲۸ بهمن ۱۳۲۴) نویسنده، داستاننویس و مترجم ایرانی است. داستانهای پارسیپور به زبانهای گوناگون دنیا ترجمه شده است. او از سوی هجدهمین همایش پژوهشهای زنان در آمریکا، به عنوان زن سال برگزیده شد.
شهرنوش پارسیپور در شهر تهران از مادری تهرانی و خانهدار و پدری شیرازی که قاضی دادگستری بود متولد شد. او در رشتهٔ علوم اجتماعی در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه تهران دانشآموخته شد و سپس برای ادامهٔ تحصیل در رشته زبان و فرهنگ چینی وارد دانشگاه سوربن شد. پارسیپور در سال ۱۳۴۶ با ناصر تقوایی ازدواج کرد و در سال ۱۳۵۲ از او جدا شد.
سپس در سال ۱۳۵۹ به ایران بازگشت. پارسیپور نویسندگی را از ۱۳ سالگی آغاز کرد و از ۱۶ سالگی داستانهایش با نام مستعار در گاهنامههای گوناگون به چاپ میرسید. نخستین رمان او سگ و زمستان بلند نام دارد که در تابستان ۱۳۵۳ کار نوشتن آن پایان یافت.
دکتری عالی ادبیات افتخاری از دانشگاه براون، ۲۰۱۰
پارسیپور همچنین برندهٔ جایزهٔ بیتای ۲۰۱۶ است. او در اواخر دهه ۱۳۷۰ و چندی پس از انتشار کتاب زنان بدون مردان و ممنوع شدن آن در ایران، به آمریکا کوچ کرد و در حومهٔ سان فرانسیسکو زندگی میکند.
تاریخ تولد شهرنوش پارسیپور: 1324/11/28.
