کسانی که در خاطرهها زنده بمانند، هرگز از بین نمیروند
جعفر پناهی (زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۳۹) کارگردان، فیلمنامهنویس و تدوینگر ایرانی است. او در سطح بینالمللی به دلیل نقش برجستهاش در سینمای ایران شناخته میشود و جوایز متعددی از جشنوارههای معتبر جهانی از جمله شیر طلایی از جشنواره فیلم ونیز برای دایره (۲۰۰۰)، خرس طلایی از جشنواره بینالمللی فیلم برلین برای تاکسی (۲۰۱۵) و نخل طلا از جشنواره فیلم کن برای یک تصادف ساده (۲۰۲۵) را دریافت کرده است. با این افتخارات، پناهی پس از آنری-ژرژ کلوزو، میکلآنجلو آنتونیونی و رابرت آلتمن، چهارمین فیلمساز تاریخ و البته تنها فرد زنده بهشمار میرود که جوایز اصلی هر سه جشنوارهٔ بزرگ سینمایی جهان را کسب کرده است.
جعفر پناهی در میانه در خانوادهای آذری به دنیا آمد که خود آن را خانوادهای از طبقه کارگر توصیف کرده است. او با چهار خواهر و دو برادر بزرگ شد. خانوادهاش در خانه به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکردند، اما با دیگر ایرانیان به فارسی.
در سال ۱۳۸۶ بزرگداشت جعفر پناهی در چهارمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم ارمنستان برگزار شد.
ضمن اینکه جوایز دیگر همچون لوکارنو را نیز گرفته و کاندید اسکار نیز شده است. پناهی فعالیت سینمایی خود را با ساخت فیلمهای کوتاه و دستیاریِ عبّاس کیارستمی آغاز کرد.
نخستین فیلم بلند او، بادکنک سفید (۱۹۹۵)، جایزه دوربین طلایی (Caméra d’Or) جشنواره کن را دریافت کرد که نخستین جایزه مهم برای یک فیلم ایرانی در این جشنواره بهشمار میرود. او از آن زمان به بعد با موج نوی سینمای ایران شناخته میشود و موضوعاتی چون محدودیتهای اجتماعی و زندگی افراد بهحاشیهراندهشده در ایران، محور آثارش بودهاند.
تاریخ تولد جعفر پناهی: 1339/04/20.